Suriyeli Göçmenler ve Sosyal Uyum: İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Öğrencileri Örneği

Öz

Artan göç, toplumu pek çok yönden değiştirmektedir. Bu değişimle birlikte toplumun uyum dengesini yeniden kurma süreci başlamaktadır. Süreç içerisinde göçmenlerin uyumuna etki eden çeşitli etmenlerin anlaşılmaya çalışıldığı bu araştırmada, göçmenlerin yerel halkla temas noktalarına odaklanılmıştır. İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa’da öğrenim görmekte olan 16 Suriyeli gençlerin deneyimlerinden yola çıkılarak; dahil oldukları sosyal ağlar, gruplar arası temas, etkileşime etki eden faktörler, zorluklarla başa çıkmada geliştirdikleri yöntemler incelenmiştir. Nitel araştırma yönteminden yararlanılan çalışmada, katılımcıların bireysel deneyimlerine odaklanılan fenomenoloji deseni benimsenmiştir. Gerçekleştirilen araştırma sonucunda; dil bilme düzeyinin, yerel kültür ile benzerliklerin ve farklılıkların çevre ile kurulan etkileşimde önemli olduğu anlaşılmıştır. Bunların yanı sıra katılımcıların; resmi kurumlardaki işlemler sırasında veya sosyal hayatta çeşitli problemle karşılaştığı,  “Suriyeli” kimliklerinin anlaşıldığı durumlarda önyargıya dayalı söylenti veya tutumlara maruz kalabildiği, karşılaşılan olumsuzluklara rağmen çevre ile temasını kesmeyen katılımcıların olduğu, bu katılımcıların zamanla sosyal çevreleri tarafından kabul edildiği görüldüğünden olumsuzluklara rağmen temasın devam etmesinin sosyal uyum noktasında önemli olduğu anlaşılmıştır. Kamu kurumları aracılığıyla gerçekleştirilecek uyumu pekiştiren projelerle sürecin daha iyi noktalara gelebileceği düşünülmektedir.